Szukaj na stronie
Statystyka

arkadia-polania.pl Real PR


Free counters!
stat4u


Mikroelementy

Pierwiastki ciała człowieka dzielimy na makroelementy, stanowiące w połączeniach chemicznych przeszło 99% ciężaru ciała człowieka i mikroelementy - około 0,8% (żelazo, miedź, mangan, jod, kobalt, cynk, fluor i inne). Makroelementy: tlen - 63%, węgiel - 20%, wodór - 10%, azot - 3%, wapń - 1,5%, fosfor - 1%, potas - 0,25%, siarka - 0,2%, chlor i sód - 0,1%, magnez - 0,04%.

Wszystkie przemiany biochemiczne w organizmie przebiegają wyłącznie w środowisku wodnym. Woda stanowiąca do 86% zawartości tkanek miękkich jest rozpuszczalnikiem lub fazą rozpraszającą dla wszystkich składników komórek i przestrzeni miedzykomórkowych. Rospuszczone w niej elektrolity i nieelektrolity biorą wprawdzie różny udział w procesach biologicznych, jednak bezwzględnie ważny dla całości toczących się procesów życiowych.

Woda występuje w organizmie w postaci wolnej lub związana z białkami. Obniżenie się jej poziomu na skutek np. biegunek, wymiotów, krwotoków, potów itp. powoduje poważne zaburzenia w gospodarce wodnej i mineralnej organizmu, a utrata 15% grozi śmiercią.

Gospodarka wodna regulowana jest przez gruczoły dokrewne (wydzielania wewnętrznego), głównie przysadkę mózgową, nadnercza i tarczycę. Ze względu na całość toczących się w organizmie przemian na czoło wysuwają się następujące pierwiastki, które w postaci jonowej (lub grupy jonów) biorą zasadniczy udział w przemianach metabolicznych: sód, potas, wapń, żelazo, jod, arsen, kobalt, magnez, fosfor, siarka, fluor, brom, mangan, cyna, miedź, srebro, złoto, cynk i inne.

Na (sód)
Wprowadzany jest do organizmu jako chlorek sodowy (NaCl). Dzienne zapotrzebowanie wynosi od 6 do 9 g. Obok potasu, jon sodowy stanowi podstawowy składnik płynów tkankowych miedzykomórkowych. W osoczu znajduje się go około 330 mg%. Jony sodowe wspólnie z jonami chloru odgrywają decydującą rolę w regulacji przemiany mineralnej w organizmie, utrzymywaniu ciśnienia osmotycznego, równowagi kwasowo-zasadowej. Sód zwiększa pęcznienie koloidów, stąd zatrzymanie w ustroju większych ilości jego jonów jest przyczyną obrzęków.

K (potas)
Potas jest składnikiem komórek i bierze udział w metabolizmie tkankowym. Organizm zaopatruje się w potas z pożywieniem roślinnym. Potas jest antagonistą sodu, jest czynnikiem odwadniającym. Obecność jonów potasu zwalnia pracę serca, zwiększa pobudliwość mięśniowo-nerwową, wzmaga napięcie mięśni. Zawartość jonów potasu we krwi wynosi od 16 do 22 mg%. Gospodarkę sodem i potasem regulują hormony nadnercza. Ich niedobór jest przyczyną choroby Addisona i nadmiernego wydalania jonów sodowych oraz wzrostu jonów potasowych we krwi. Do jarzyn zwłaszcza surowych należy dodawać soli. Dzienne zapotrzebowanie na potas wynosi około 3 g.
Najwięcej potasu zawierają: suszona soja, suszone morele, suszona fasola biała, kiełki jęczmienne, melasa, mleko w proszku pełne, kakao, suszony bób.

Ca (wapń)
Wapń otrzymuje organizm z pokarmami roślinnymi i zwierzęcymi.Wchłanianie odbywa się w jelicie cienkim. Wapń spełnia w organizmie podwójną rolę: budulcową i czynnościową. Wapń jako materiał zapasowy i budulcowy odkładany jest w kościach. Odkładanie wapnia uzależnione jest od paratyreoidyny (hormon przytarczyczek), witaminy D i C oraz przyswajania fosforanów i stosunku wapnia do fosforu. W organizmie wapń zmniejsza przepuszczalność błony komórkowej, uszczelnia naczynia krwionośne. Stąd związki wapnia działają przeciwzapalnie, przeciw histaminowo. W organizmie wapń działa podobnie jak leki sympatykotoniczne oraz odgrywa podstawową rolę w procesie krzepnięcia krwi.
W organiźmie mamy około 16 kg (o. Grande) wapnia, z czego 1% krąży wraz krwią i zasila pracę serca. Serce, jeśli nie otrzyma dostatecznej ilości wapnia z pokarmów, zaczyna "kraść" je z kości. Wapń działa ściśle w powiązaniu z fosforem. Jest magazynowany w kościach jako fosforan wapniowy.
Najlepszym źródłem wapnia są: mleko w proszku odtłuszczone i pełne, szproty (nie obierane), ser trapistów (20% tłuszczu), ser salami tłusty.

Si (krzem)
Obok wapnia podstawowy surowiec do budowy kości i zębów. Najwięcej zawiera go kasza gryczana, ziele skrzypu oraz dobra studzienna lub źródlana woda.

Fe (żelazo)
W organizmie znajduje się około 5 g żelaza, z czego 3 g w hemoglobinie. Występuje również w mioglobinie, cytochromie, enzymach. Organizm magazynuje żelazo w postaci ferrytyny (połączone z białkiem). Poziom żelaza we krwi wynosi 120 mg%. Niedobór jest przyczyną niedokrwistości. W organizmie jest potrzebny do budowy czerwonych krwinek, wytwarzania niektórych enzymów, transportu tlenu i oddychania komórkowego. Część żelaza magazynowana jest w wątrobie, nerkach i śledzionie. Dzienne zapotrzebowanie wynosi około 15 mg.
Źródłem żelaza są żółtka jaj, watroba, płucka, nerki, mięso, salceson czarny, kaszanka, ciemne pieczywo, grube kasze, nasiona roślin strączkowych.

I (jod)
Jod jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania tarczycy. Występuje w organizmie pod postacią aminokwasu o działaniu hormonalnym zwanego tyroksyną. Niedobór jodu w organizmie prowadzi do kretynizmu i występowania wola endemicznego oraz obrzęku śluzowatego, a nadmiar do choroby Graves-Basedowa. 10% roztwór alkoholowy jodu w postaci kropli stosowany jest do użytku wewnętrznego jako lek przeciwmiażdżycowy, gdyż przyspiesza spalanie cholesterolu. Wpływając równocześnie na lepkość krwi, a przez to i na ciśnienie jej w układzie naczyniowym ma jod zastosowanie jako lek obniżający ciśnienie tętnicze krwi. Ze względu na swoje działanie bakteriobójcze jod stosowany jest zewnetrznie jako antyseptyk w postaci 3% roztworu alkoholowego do odkażania pola operacyjnego.

As (arsen)
Arsen przyspiesza przemianę materii, powoduje wzrost i odnowę tkanek. Zwiększa łaknienie, działa tucząco, gdyż zwiększa przyswajanie pokarmów. Używany jest w niedokrwistościach i leczeniu białaczki. Hamuje czynności układu leukoblastycznego aktywizując równoczesnie czynności układu erytroblastycznego. Arsen wchłania się dobrze z przewodu pokarmowego i tkanki podskórnej.

Co (kobalt)
Kobalt wywiera pewien wpływ leczniczy w niedokrwistości złośliwej. Występuje w witaminie B12, a w organiźmie jest potrzebny do jej wytwarzania. Witamina ta jest niezbędna do syntezy hemoglobiny i czerwonych krwinek.

Mg (magnez)
Ciało ludzkie zawiera 20-30 g magnezu. Wchodzi w skład budowy kości, zębów i mięśni, bierze udział w przemianie węglowodanów oraz innych reakcjach biochemicznych (ponad 40), wpływa na równowagę nierwową i mięśniową. Wykazuje właściwości osłaniające chromosomów przed działaniem mutagennym i teratogennym środowiska naturalnego. Dzienne zapotrzebowanie wynosi 300-400 mg. Jego źródłem są rośliny strączkowe, produkty zbożowe grubego przemiału, warzywa zielone i kakao.
Brak magnezu w organizmie może wyrażać się w drganiu powieki (zwykle lewej), w nocnych skurczach łydek, nagłych zawrotach głowy z utratą równowagi, mroczkami w oczach lub mgiełką, drętwieniem kończyn, mrowieniem w nogach, bezsennością lub koszmarnymi snami, zmęczeniem po przebudzeniu, wypadaniem włosów, łamaniem paznokci. Może, bo mogą być tego też i inne przyczyny.

P (fosfor)
Budulec kości i żebów (w nich zawarte jest 80% będącego w organizmie). Około 20% wchodzi w skład mięśni, mózgu i płynów ustrojowych. Wzmaga wydalanie wody z organizmu. Występuje powszechnie w produktach spożywczych roślinnych i zwierzęcych. Zapotrzebowanie na fosfor wyraża się stosunkiem fosforu do wapnia. U dorosłych 1:1, u dzieci i młodzieży 1:2.

S (siarka)
Występuje w aminokwasach (metionina, cysteina, cystyna) i białkach. Wiązania siarkowe sa ważne dla utrzymania struktury przestrzennej i aktywności biologicznej białek. Końcowe produkty siarki w organizmie wydalane są na zewnątrz. Siarkowodór z kałem, a jony siarczanowe z kałem i moczem.

F (fluor)
Składnik tkanki kostnej i szkliwa zębów. Niedobór prowadzi do próchnicy zębów. Nadmiar też jest szkodliwy. Powoduje fluorzycę zębów oraz poważne zaburzenia w organizmie. Źródłem fluoru są: herbata, ryby morskie, rośliny kapustne.

Br (brom)
Występuje w organizmie w tych samych tkankach co chlor.

Mn (mangan)
Jony manganu są aktywatorami wielu enzymów. Bierze także udział w funkcjach gruczołów płciowych.

Sn (cyna)
Nie mam danych.

Cu (miedź)
Potrzebna do wytwarzania krwinek czerwonych, bierze udział w tworzeniu kości. Jest czynnikiem nieodzownym w syntezie hemoglobiny i cytochromu. Najobficiej występuje w skórze i w centralnym układzie nerwowym. Występuje powszechnie w produktach spożywczych. Najwięcej w wątrobie, warzywach i owocach.

Ag (srebro)
Nie mam danych.

Au (złoto)
Nie mam danych.

Zn (cynk)
Wchodzi w skład wielu enzymów, między innymi anhydrazy węglanowej (rozkłada kwas węglowy na dwutlenek węgla i wodę), peptydaz i urykazy (rozkład kwasu moczowego). Najwięcej zawierają go organy rozrodcze i skóra. Poza tym znajduje się w wysepkach trzustki, które produkują hormon insulinę.

Cl (chlor)
Znajduje sie w postaci jonów w płynach ustrojowych (w soku żołądkowym, krwi, limfie, moczu). Kwas solny produkowany przez żołądek bierze udział w procesie trawienia.

linia

W pracy korzystałem:

  1. Encyklopedia dla pielęgniarek.
  2. Encyklopedia zdrowia.
  3. Domowy poradnik medyczny.
  4. Irena Gumowska - Wenus i atleta.
  5. Tadeusz Kindlik - Zarys nauki o lekach.

do góry

 

 
 
LUCULLUS
 

Wesprzyj nas
Moja książka
DOSTAŁEM DRUGIE ŻYCIE czyli wpływ żywienia niskowęglowodanowego na pozbycie się większości chorób cywilizacyjnych
DOSTAŁEM DRUGIE ŻYCIE czyli wpływ żywienia niskowęglowodanowego na pozbycie się większości chorób cywilizacyjnych
Reklama
Kumax

Niezależna Telewizja