Szukaj na stronie
Statystyka

arkadia-polania.pl Real PR


Free counters!
stat4u


Biopierwiastki i ich Wpływ na Zdrowie, Potencję i Seks

Wszystkie pierwiastki biorą udział w procesach zachodzących w przyrodzie, ale tylko niektóre z nich są konieczne do życia, inne są tylko tolerowane, a niektóre działają toksycznie

BIOPIERWIASTKI

Minerały - składnica pierwiastków niezbędnych do życia

Pierwiastki występują w całym kosmosie w którym żyjemy i takież same są też w organizmie człowieka. Od nich zależy stan naszego zdrowia, rytm pracy serca, dobry nastrój i uroda. Najlepszymi tak zwanymi biopierwiastkami są takie, które pozyskujemy w sposób naturalny w pożywieniu. Najbardziej korzystne dla naszego zdrowia są tylko te pierwiastki, które pozyskujemy bezpośrednio z natury pod postacią płynów, surowych owoców, warzyw czy też z ziół leczniczych.

Pierwiastki niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmów żywych są w biologii nazywane biogenami. Najważniejsze biogeny to węgiel, wodór, azottlen, wchodzące w skład białek, kwasów nukleinowych i wielu innych związków organicznych. Kolejnymi ważnymi dla zdrowia człowieka pierwiastkami są: fosfor w postaci utlenionej, którego związki tworzą system energetyczny komórki i wchodzą w skład kwasów nukleinowych i siarka, wchodząca w skład dwóch aminokwasów – cystyny i metioniny. Pozostałe pierwiastki nie wchodzą w skład tak kluczowych związków, są jednak ważne dla wielu procesów życiowych. Ich ilość w organizmie człowieka jest niewielka ale mają istotny wpływ na jego prawidłowy rozwój i funkcjonowanie.
Kiedy spożywamy pierwiastki w postaci naparów czy też wywarów z ziół są najłatwiej przyswajane i nie należy się obawiać, że zostaną przedawkowane. Znacznie gorzej to wygląda, jeśli przyjmujemy pierwiastki w postaci leków (syntetyczne) - są one wtedy trudniej przyswajalne i tolerowane oraz może wystąpić ich przedawkowanie szkodliwe dla zdrowia a czasem nawet i życia. Niedobór lub nadmiar biopierwiastków może prowadzić do zaburzeń fizjologicznych. Składniki mineralne są niezbędne w ustroju do celów budulcowych (szczególnie w tkance kostnej), wchodzą w skład: płynów ustrojowych, niektórych enzymów, związków wysokoenergetycznych itp. Wywierają również wpływ na regulację czynności narządowych i ogólnoustrojowych. Zarówno niedobory pierwiastków jak i ich nadmiar wprowadzają dysfunkcje organizmu które nazywamy chorobami. Aby wyzdrowieć - należy jak najszybciej przywrócić równowagę pierwiastków w organizmie.

Biopierwiastki można podzielić na 3 grupy:

Makroelementy, Mikroelementy i Ultraelementy

Zboża bogate są w makroelementy

MAKROELEMENTY - (z gr. makros - duży; łac. elementum - substancja pierwotna). Pierwiastki stanowiące większość (w przeciwieństwie do mikroelementów) w organizmach żywych (zwierząt i roślin), niezbędne do ich prawidłowego funkcjonowania. Mianem makroelementów (makrominerałów) określa się pierwiastki, których dobowe zapotrzebowanie w diecie człowieka przekracza 100 mg na dobę są one niezbędne do prawidłowego rozwoju organizmów. Makroelementy, czyli pierwiastki występujące w stosunkowo dużych ilościach i stanowiące nie mniej niż 0,1% masy organizmu człowieka, np. Tlen (O) - 65,04%, Węgiel (C) - 18,25%, Wodór (H) – 10,05%, Azot – 2,65%, Wapń (Ca) – 1,4%, Fosfor (P) - 0,81%, Potas (K) – 0,27%, Sód (Na) - 0,26%, Chlor (Cl) - 0,25%, Siarka (S) - 0,21%.

Jagody zawierają dużo mikroelementów
MIKROELEMENTY - (z gr. mikros - mały; łac. elementum - substancja pierwotna). Mikroelementy, mikroskładniki, oligoelementy, pierwiastki śladowe, pierwiastki chemiczne występujące w minimalnych, śladowych ilościach w organizmach zwierzęcych i roślinnych, niewspółmiernie małych w porównaniu z pierwiastami podstawowymi zwanymi makroelementami. Mikroelementy są niezbędne do właściwego rozwoju organizmów żywych. Ich niedobór powoduje zakłócenia w prawidłowym funkcjonowaniu organizmów żywych, a nadmiar jest toksyczny. Do mikroelementów zalicza się: Żelazo (Fe) 0,02%, Magnez (Mg) 0,04%, Mangan (Mn), Miedź (Cu), Cynk (Zn), Molibden (Mo), Bor (Bo), Kobalt (Co), Jod (I), Fluor (F), Chrom (Cr), Selen (Se).
ULTRAELEMENTY - pierwiastki występujące w organizmach w bardzo małych ilościach (stanowią procentowo mniej niż milionowe części masy ciała) niezbędne do funkcjonowania organizmu. Te pierwiastki to np: Złoto (Au), Srebro (Ag), Rad (Ra), Selen (Se), Wanad (V), Rtęć (Hg), Stront (Sr). Rola ultraelementów nie jest w pełni wyjaśniona, są przypuszczalnie składnikami niektórych białek, aktywatorami szlaków metabolicznych.
Wszystkie pierwiastki układu okresowego biorą udział w procesach zachodzących w przyrodzie, ale tylko niektóre  z nich są  konieczne do życia organizmów żywych, inne są przez organizmy jedynie tolerowane, a niektóre działają toksycznie.

Biopierwiastki konieczne do budowy organizmu:  węgiel, tlen, wodór, azot, siarka, i fosfor oraz wapń (budowa kości) i Si (szkielety roślin, np. okrzemków, gąbek, skrzypów, zbóż); z nich syntetyzowane są białka, cukry, tłuszcze i kwasy nukleinowe DNA i RNA przenoszące kod genetyczny materii żywej.

Biopierwiastki konieczne do utrzymania odczynu i ciśnienia osmotycznego płynów ustrojowych i równowagi jonowej organizmów: kationotwórcze:  sód, potas, wapń, magez; anionotwórcze: chlor, siarka, fosfor, azot -jako NH4+ lub NO3;

Biopierwiastki konieczne do sterowania procesami metabolicznymi organizmu
- pierwiastki śladowe: żelazo, cynk, miedź, chrom, bor, mangan, jod, cyna, selen,, fluor, lit, glin; lub ultraśladowe: nikiel, molibden, kobalt, wanad;
Biopierwiastki wchodzą w skład enzymów, koenzymów, hormonów, białek transportowych, regulatorów wzrostu itp.
Biopierwiastki dostają się do organizmów z pożywieniem i w wyniku kumulacji ze środowiska (gleby, wód lub atmosfery). Ich rozmieszczenie w organizmach jest nierównomierne.

Niedobory składników mineralnych, ale też ich nadmiar lub niewłaściwy wzajemny stosunek mogą mieć szkodliwy wpływ na organizm ludzi i zwierząt.

Biopierwiastki i minerały lecznicze

WAPŃ (Ca) - Jest głównym składnikiem kości i zębów, odgrywa główną rolę w odtwarzaniu mięśni, nerwów i krwi. Od prawidłowej ilości wapnia w organizmie zależy rytm serca, wpływa na układ nerwowy, kurczliwość mięśni poprzecznie prążkowanych, krzepnięcie krwi, utrzymanie równowagi elektrolitowej, stymuluje mechanizmy obronne, ma działanie przeciwobrzękowe, przeciwzapalne, przeciwalergiczne.
Naturalnym źródłem wapnia jest: mleko i przetwory mleczne, których nie przetworzono chemicznie, a więc mleko prosto od zdrowej krowy, sok pomarańczowy, jogurt, kalarepa, suszone figi, poziomki, porzeczki, jeżyny, maliny, pomarańcze, truskawki, serek sojowy tofu, rzepa, jarmuż, brokuły, fasola, kefir, seler, jajka, natka pietruszki, groch, chrzan, czosnek, kukurydza, marchew, chleb razowy, twarogi, maślanka, sery żółte oraz zioła takie jak: majeranek, kozieradka, bazylia, hyzop, mięta, arnika, nagietek, goryczki, cząber, tymianek, suszone owoce.

Przetwarzanie mleka w sposób chemiczny powoduje, że wapń jest trudniej przyswajalny tworząc guzki artretyczne i zwyrodnienia oraz może uszkadzać tkankę kości i zębów!

Niedobór wapnia w organizmie powoduje również jedzenie pokarmów nieświeżych, chemicznie uzdatnianych i konserwowanych. Organizm musi wtedy walczyć z truciznami chemicznymi zużywając duże ilości wapnia, a jeśli nie ma wystarczającej ilości tego pierwiastka, to sięga do wapnia zgromadzonego w kościach - osłabiając je i dziurawiąc co jest też przyczyną osteoporozy. U chłopców w okresie dojrzewania może wystąpić rzeszotowanie kości. Przy deficycie wapnia mogą wystąpić takie choroby jak: próchnica, paradontoza, zwapnienia żył, kruchość kości, choroby układu krążenia, wysoki poziom cholesterolu, słaba krzepliwość krwi, skurcze mięśni, uczucie mrowienia i drętwienia w rękach i nogach, ból w stawach, zwolnienie tętna, bicie serca, krwotoki, zaburzenia snu, stany lękowe, zaburzenia chodu, złamania kości, zaburzenia wzrostu u dzieci oraz krzywica. Utratę wapnia może powodować: nadmiar soli, kofeina, alkohol.


MAGNEZ (Mg)
- Nazywany jest "pierwiastkiem życia" biorąc udział prawie we wszystkich procesach jakie zachodzą w organizmie, jest składnikiem tkanki kostnej, zębów, mięśni oraz enzymów, bierze udział w przemianie cukrów, reguluje działanie układu nerwowego, działa przeciwmiażdżycowo obniżając poziom cholesterolu we krwi, przyspiesza reakcje enzymatyczne, wpływa na biosyntezę białek, ochrania układ hormonalny przed wpływami mutacyjnymi środowiska; magnez nie może być zastąpiony żadnym innym pierwiastkiem, jest antagonistą ołowiu (zapobiega odkładaniu się tego pierwiastka w organizmie), rakotwórczego chromu i glinu wywołującego chorobę Altzheimera.
Źródłem występowania magnezu jest: kakao, gorzka czekolada, kukurydza, mak, buraki, siemie lniane, owies, orzechy, soja, kasze (gryczana, jęczmienna, manna), ryż, fasola, groch (niełuskany), czekolada, migdały, banany, rodzynki, suszone śliwki, pomidory i koncentrat pomidorowy, pietruszka (korzeń i natka), pieczywo razowe, makaron oraz woda ze studni (tak jak i wody zdrojowe)! w ziołach najwięcej magnezu zawiera: kozieradka, babka, pomidory, ogórecznik, glony, dziurawiec, fiołek polny, siemię lniane, lubczyk, mięta, nagietek, pokrzywa, szałwia. Magnez znajduje się w rodzynkach, suszonych śliwkach i brzoskwiniach, pod skórką ziemniaków, mleku i jego przetworach.  
Niedobór magnezu (może przez dłuższy czas przebiegać bezobjawowo i rozpoznanie jego jest bardzo trudne) powoduje niewłaściwe funkcjonowanie całego organizmu i ogólne osłabienie, podatność na stresy, stany niepokoju, zdenerwowania i lęku, miażdżyca, ataki serca i zawały, kołatanie serca, arytmia, zawroty głowy, drętwienie kończyn, wypadanie włosów, łamanie paznokci, podatność na próchnicę, szybkie męczenie się, bezsenność, niepokój, wrażliwość na zimno, skłonności do płaczu, depresja, wrażenie ociężałości, bolesne kurcze mięśni, bóle głowy, utratę łaknienia, zaburzenia snu.

Do nadmiernego wydalania magnezu z organizmu przyczyniają się stresy, alkohol, wysoka temperatura otoczenia, antybiotyki i leki odwadniające, uspakajające i antykoncepcyjne.


CYNK (Zn) - Wzmacnia odporność organizmu działając przeciwwirusowo i przeciwbakteryjnie. Cynk tworzy wraz z wapniem, krzemem i magnezem kości, szczególnie chrząstki i kostki twardniejące, wpływa na gojenie się ran i wzmacnia odporność organizmu. Bardzo istotnie wpływa na przebieg ciąży u kobiet, pobudza hormon wzrostu (też insuliny) oraz hormony płciowe szczególnie u chłopców w okresie dojrzewania.

Naturalnym źródłem pozyskiwania cynku są: dynia i pestki dyni, słonecznik, otręby pszenne i kiełki pszenicy, grzyby, kakao, orzechy, groch fasola, soczewica, herbata, cebula, czosnek, ryż, jajka, maliny, czarne jagody, buraki, szparagi, marchew, seler pomidory, rzodkiewka, drożdże, żyto, jęczmień, szpinak, żółtka jaj, mięta, tymianek, majeranek, bazylia, goryczka, lubczyk, arnika, rumian rzymski, nagietek.
Niedobór cynku bywa przyczyną zaburzeń ciążowych oraz słabego rozwoju płodu, u dzieci prowadzi do opóźnionego dojrzewania i niedorozwoju narządów płciowych, wywołuje także ataki epilepsji, trudność w gojeniu ran i oparzeń, problemy ze skórą, uzębieniem i włosami, słaba zdolność koncentracji, zaburzenia zmysłu węchu i smaku, anemia, reumatyzm, skłonność do wrzodów żołądka, niedokrwistość.

SELEN (Se) - Wraz z witaminą E szczególnie chroni serce i układ krążenia przed zmianami chorobowymi, oraz wzmacnia sprawność funkcjonowania układu odpornościowego. Przedłuża młodość, wpływa na odporność organizmu i utrzymuje ciało fizyczne w dobrej kondycji dając młody wygląd, pomaga w wydalaniu z organizmu szkodliwych metali ciężkich i uczestniczy w wytwarzaniu hormonopodobnych substancji.

Naturalnym źródłem pozyskiwania selenu są: drożdże piwne pod warunkiem że zostaną pozbawione aktywności pod wpływem wysokiej temperatury, na przykład zalania wrzątkiem, czosnek, nieoczyszczona sól morska i kopalna, ziarno z pełnego przemiału, otręby owsiane, kiełki pszenicy, kukurydza, mleko, cebula, białka jaj, czosnek, chrzan, koper, szpinak, nasiona słonecznika, orzechy, pomidory.
Nadmiar selenu powoduje łysienie, uszkodzenia skóry, paznokci, nadwrażliwość, nudności i wymioty. Po wpływem zatrucia selenem, zwiększa się prawdopodobieństwo powstawania nowotworów.
Niedobór selenu ma wpływ na bezpłodność i na rozwój chorób nowotworowych, na pracę układu krążenia, wczesne starzenie się organizmu, mała odporność organizmu, podatność na infekcje, podatność na chandrę i depresję, zmienność nastrojów, ciągłe odczucie zmęczenia, ból mięśni, osłabienie, choroby wątroby i trzustki, otępienie.
Selen należy do mikroelementów, którego poziom w organizmie trudno jest utrzymać w optymalnych granicach. Szkodliwy jest niedobór, jak również, jego nadmiar. Nadmiar selenu może być toksyczny!
ŻELAZO (Fe) - Nie dopuszcza do anemii, a związki żelaza są konieczne dla organizmu, aby odbudowywać skład krwi (buduje czerwone krwinki i barwnik mięśni), wytwarza niektóre enzymy, transportuje tlen, umożliwia oddychanie komórkowe.

Naturalnym źródłem żelaza są: żyto i owies, migdały, warzywa strączkowe, rodzynki, płatki owsiane, pszenica, ryż, fasola biała, rodzynki, daktyle, maliny, porzeczki, banany, jabłka, wiśnie, mleko, jajka (żółtka), szpinak (żelazo słabo przyswajalne), mięta, kozieradka, tymianek, majeranek, koniczyna, lubczyk, bylice, pokrzywa, hyzop, pietruszka (natka), seler (nać), groch, brukselka, pomidory, cebula, kapusta (liście), sałata, drożdże, grzyby, miód, orzechy, czekolada, seler, soja, (rośliny strączkoowe), bób, koper, borówki, agrest, żurawiny, śliwki suszone.

Niedobór żelaza powoduje niedokrwistość (anemię), powoduje małą aktywność, opóźnienia w rozwoju (psychicznym i fizycznym), szara cera, bóle i zawroty głowy, przyspieszony oddech, szum w uszach, łatwość popadania w irytację, zaparcia, mdłości, łysienie i przedwczesne siwienie, łamanie i rozdwajanie się paznokci, niska hemoglobina, małą krzepliwość krwi, bezsenność, permanentne uczucie zmęczenia, zaburzenia koncentracji i zapamiętywania, brak łaknienia, bladość skóry, zimne dłonie i stopy, częste omdlenia, zmiany na języku i dziąsłach, ból gardła przy przełykaniu śliny, ból żołądka, utrata smaku i węchu, zmniejszenie siły mięśniowe, znaczne zmniejszenie sprawności fizycznej, drażliwość, bóle głowy, zaburzenia odżywcze skóry i błon śluzowych.

LIT (Li) - Przeciwdziała bezsenności, wpływa na stan emocjonalny i psychiczną równowagę. Był stosowany w leczeniu manii i depresji.

Naturalne źródło litu znajduje się w niektórych wodach mineralnych, szczególnie w wodzie ZUBER (Krynica), w ziemniakach, pomidorach, oberżynie, owocach dzikiej róży, goździkach, kapuście, w soli pochodzącej z Wieliczki, w piwnych drożdżach, w owocach dzikiej róży.

Niedobór litu objawia się bezsennością, stanami lękowymi, obsesją, melancholią, rozdrażnieniem i agresją.

Nadmiar litu jest bardzo toksyczny!  

BAR (Ba) - Jest wykorzystywany jako tzw. papka barytowa w rentgenologii do prześwietlenia żołądka czy jelit, działa także hamująco na proces mineralizacji kości, w których jest łatwo odkładany.
Nadmiar baru powoduje wysokie ciśnienie krwi, choroby serca, może prowadzić do zatrucia. Zatrucie barem w początkowym stadium objawia się zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, następnie niedowładem mięśni, zwłaszcza kończyn górnych i szyi, trudnościami w oddychaniu. Może być toksyczny (wypiera potas).
OŁÓW (Pb) - Ołów uszkadza i niszczy krwinki czerwone, hamuje odporność i osłabia kości, blokuje układ nerwowy, utrudnia wchłanianie jodu niezbędnego do prawidłowej czynności tarczycy, tworzy toksyczne złogi w organizmie wywołując liczne dolegliwości i choroby, enzymy, wątrobę, powoduje utratę apetytu, wywołuje kolki i skurcze mięśniowe, wywołuje paraliż, uszkadza nerki, podnosi ciśnienie krwi, uszkadza szpik kostny, uszkadza mózg, co wzmaga stany nerwowe, niewyrównany temperament, zaburza zachowanie, zaburza metabolizm pierwiastków niezbędnych dla zdrowia człowieka przyspieszając wydalanie żelaza i miedzi, a w przypadku z cynkiem działa w podobny sposób, w relacji z selenem powoduje kumulację selenków w wątrobie i nerkach.

Do organizmu człowieka ołów dostaje się przez: układ oddechowy i przewód pokarmowy, a stopień jego kumulowania zależy od wielu czynników wśród których jest skład pożywienia, zatrucie środowiska naturalnego, spożywanie brudnych(nie mytych) owoców i warzyw uprawianych na terenach w pobliżu autostrad, czy ruchliwych ulic.

RTĘĆ (Rg) - Nadmiar rtęci uszkadza ośrodkowy układ nerwowy w sposób trwały, wywiera wywiera ujemny wpływ na błonę komórkową, blokując jej przepuszczalność, powoduje uszkodzenie nerek, nadciśnienie, deformuje kości, powoduje zmiany nowotworowe jest toksyczna! Interakcje między pierwiastkami modyfikują częściowo toksyczne działanie rtęci.

Objawy zatruciem rtęcią to: bezsenność, zawroty głowy, zmęczenie, stany depresyjne, osłabienie pamięci i koordynacji ruchów, osłabienie ostrości wzroku i słuchu, labilność emocjonalna, drżenie rąk.

Rtęć i jej związki łatwo przenikają przez łożysko kobiety, stanowią więc duże zagrożenie dla zarodka. 
STRONT (Sr) - najprawdopodobniej uczestniczy w procesach wzrostu kości, może też zapobiegać próchnicy zębów.
Nadmiar strontu może wywoływać zaburzenia metabolizmu wapnia i fosforanu, a także miedzi i kobaltu.

Zatrucie strontem - prowadzi do uszkodzeń kości i szpiku kostnego.

NIKIEL (Ni)
- Brak niklu powoduje zahamowanie wzrostu i obniżenie poziomu hemoglobiny we krwi, zmiany w naskórku w naskórku (nieprawidłowe rogowacenie, dermatozy) i zaburzenie pigmentacji, uczestniczy w transporcie tlenu do tkanek, w syntezie białek enzymatycznych, w przemianach węglowodanów, tłuszczy i białek, tworzeniu hormonów. Bogatym źródłem niklu są: czekolada, pełne ziarno zbóż, ryby, nasiona roślin strączkowych.  
Nadmiar niklu w organizmie może być spowodowany wdychaniem dymów i zanieczyszczeń atmosferycznych, uszkadza błony śluzowe, powoduje odczyny alergiczne, zmiany w chromosomach, w szpiku kostnym, może przyczyniać się do rozwoju komórek nowotworowych, wpływa też niekorzystnie na proporcje innych pierwiastków a przede wszystkim obniża poziom magnezu oraz cynku w organach miąższowych.
Niedobór niklu powoduje nagromadzenie się tłuszczów w wątrobie i upośledzenie jej funkcji, nadmierną potliwość, zaburzenia procesów trawienia, niedokrwistość, zaburzenie funkcji nerek. Może być skutkiem błędów w diecie oraz może się wiązać z dużymi stresami.   
Nikiel ma działanie toksyczne i łatwo podlega bikumulacji.
MANGAN (Mn) - Poprawia wzrok, a przyjmowany doustnie zmniejsza objawy trądziku. Źródłem pozyskiwania manganu jest żurawina, herbata, pieprz, soja, płatki owsiane, kakao, szpinak, sałata, groch, fasola, ryż, kokos, czekolada, maliny, figi, banany, cebula, ciemny miód, ananasy, zielona i czarna herbata, koniczyna czerwona, lucerna (kwiat), wyka, kozieradka, nostrzyk, grzyby, cykoria, babka, żywokost.
Niedobór manganu może powodować anemię, zmiany na skórze, nieprawidłową strukturę kości, zaburzenia wzroku, osłabienie zdolności rozrodczych, zahamowanie wzrostu i rozwoju, nerwobóle, drgawki, drżenie, wypadanie włosów, plamicę paznokci, wypryski, niedokrwistość, zaburzenia w krzepnięciu krwi, nadmiar cholesterolu, osteoporozę.
FOSFOR (P) - Pomaga rozwijać intelekt oraz odgrywa ważną rolę przy odbudowywaniu kości, zębów i krwi, odnawianiu systemu nerwowego, uczestniczy w procesie rozwoju intelektualnego, uczestniczy w równowadze kwasowo-zasadowej i procesach przemiany materii, współtworzy fosfolipidy, które służą za budulec dla mózgu i komórek nerwowych, uczestniczy w syntezie kwasów nukleinowych - dezoksyrybonukleinowego DNA i rybonukleinowego RNA, wpływa na prawidłowe funkcjonowanie nerek oraz pracę serca.
Naturalnym źródłem fosforu są: czosnek, cebula, seler, marchew, por, pomidory, orzechy, winogrona, fasola, groch nie łuskany, żółtka jaj, zboża, soja naturalna, kasza jęczmienna, pełne ziarna zbóż, twaróg półtłusty, borowiki suszone, maliny, drożdże, czekolada, płatki owsiane, bułka, bryndza, nasiona.
Niedobór fosforu powoduje stany osłabienia, ucieczkę wapnia z kości, zaburzenia w budowie masy kostnej, nieregularny oddech, zmęczenie, zaburzenia nerwowe, stany osłabienia, nieregularny oddech, zaburzenia nerwowe.

POTAS (K) - Nie dopuszcza do zwyrodnienia stawów i jest bardzo ważnym składnikiem płynów wewnątrz i pozakomórkowych,  bierze udział w regulacji czynności serca i funkcji nerek. Wspólnie z sodem i chlorem reguluje gospodarkę kwasowo-zasadową. Sód i potas odgrywają główną rolę przy przewodzeniu bodźców we wszystkich komórkach nerwowych. Potas odgrywa zasadniczą rolę przy prawidłowej aktywności mięśnia sercowego, dotlenia mózg, wspomaga działanie mięśni, funkcjonowanie i zaopatrzenie komórek, pracę nerek, gospodarkę wodną organizmu, przemiana węglowodanowa. Potas jest wyjątkowo ważny przy skurczach włókien mięśniowych, syntezie białek, glikogenu oraz przemianach glukozy. Chlor i sód dostarczamy naszemu organizmowi w postaci soli kuchennej,a w sytuacjach stresowych wzrasta zapotrzebowanie na potas.
Naturalnym źródłem potasu są; ziemniaki (szczególnie pod skórką), awokado, buraki, brzoskwinie, śliwki, sok pomidorowy, jogurt, fasola, boćwina, morele, pomarańcze i sok pomarańczowy, babka, szałwia, dzika róża, pokrzywa, mniszek, cykoria, mięta, lubczyk, kozieradka, kolendra, majeranek, nagietek, arnika, bazylia, pestki dyni i słonecznika, banany, kabaczek, migdały, szpinak, mleko, orzechy, ziarna zbóż, winogrona, orzechy, .
Niedobór potasu objawia się zmęczeniem, skąpomoczem, zatrzymaniem wody w organizmie, zwyrodnieniem stawów, powoduje bóle głowy, dolegliwości mięśniowe, nadmierną suchość skóry, nerwowość, omdlenia, problemy ze snem, skurcze jelit, trądzik u dorastającej młodzieży, wydłużony czas gojenia się ran, zakłócenia rytmu serca, zaparcie, uczucie znużenia, skurcze i porażenia mięśni, zaburzenia koncentracji, utrata apetytu, spowolniona reakcja na bodźce, dolegliwości oddechowe, zatrzymanie pracy serca, zaparcia, nieregularne bicie serca, bezsenność, niekiedy zaburza czynności nerek, senność.
SÓD (Na) i CHLOR (Cl) - Sód i chlor to główne składniki płynu pozakomórkowego, Sód chroni przed utratą płynów, ma właściwości zasadowe, równoważy w organizmie gospodarkę kwasowo-zasadową oraz wpływa na gospodarkę wodno-eleklrolitową, utrzymywanie prawidłowego ciśnienia osmotycznogo, przewodnictwo nerwowe, wchodzi w skład osocza. Chlor zapewnia równowagę kwasowo - zasadową płynów ustrojowych, wspomaga procesy usuwania toksycznych produktów przemiany materii przez wątrobę, niszczy witaminę E oraz naturalną florę bakteryjną jelita.
Głównym źródłem dostarczania sodu i chloru jest sól kuchenna i mleko, żółty ser, pieczywo. Biała sól kuchenna podczas procesu oczyszczania przez niedostateczne wypłukanie przyjmuje często odczyn kwaśny i burzy równowagę kwasowo-zasadową w organizmie.

Nadmair chloru jest rzadko spotykany nie wymaga leczenia
Nadmiar sodu podwyższa ciśnienie tętnicze krwi, nadciśnienie tętnicze, choroby naczyniowe, cukrzycę, uszkodzenie nerek, dolegliwości wątroby, niedoczynność gruczołów żołądkowych, podwyższone stężenie cholesterolu, uczucie zmęczenia.
Niedobór sodu powoduje - utratę pobudliwości komórek i ich obumieranie, odwodnienie, obniżenie ciśnienia krwi.
BOR (B) -  Wpływa na metabolizm wapnia, fosforu i fluoru oraz na wiele procesów enzymatycznych, podnosi poziom hormonów sterydowych u człowieka wpływając na przyswajalność wapnia, zapobiega osteoporozie, aktywizuje komórki mózgowe i system immunologiczny, wzmaga procesy mineralizacji kości, zwiększa masę mięśni, zapobiega utracie wapnia z kości, zmniejsza utratę magnezu.

Naturalne źródła występowania boru to: orzechy, fasola, groch, soja, soczewica, brokuły, kapusta, szpinak, sałata, jabłka, gruszki, brzoskwinie, winogrona, orzechy, miód, migdały, rodzynki, kozieradka, lucerna, przelot, wyka, rzeżucha, gorczyca, komonica, kalafior, kalarepa, seler, buraki, kapusta.
Niedobór boru powoduje zaburzenia pamięci, ograniczoną sprawność umysłową, apatię, osteoporozę, obniżenie poziomu estrogenów.

Zatrucia borem zdarzają się wskutek nadmiernego spożywania związków tego pierwiastka (używanego w przetwórstwie w niektórych krajach). Objawy  toksycznego zatrucia to: niezborność ruchów, uszkodzenia nerek, spadek hemoglobiny, zmiany skórne oraz zaburzenia przewodu pokarmowego, podrażnienie błon śluzowych, uszkodzenia układu nerwowego.
SIARKA (S) - Siarka jest składnikiem witaminy B1, zmniejsza toksyczność selenu i ma działanie antagonistyczne w stosunku do metali ciężkich ułatwiając detoksyzację, stanowi też budulec białka, wpływa na budowę aminokwasów, wchodzi w skład białek budujących: włosy, paznokcie i skórę. Związki siarki w organizmie wykazują dużą aktywność przeciwbakteryjną.
Najwięcej siarki organizm czerpie z: czosnku, pietruszki, grochu nie łuskanego, fasoli, cebuli, kapusty, selera, rzodkwi, rzepy, orzechów laskowych, migdałów i rzeżuchy. Siarkę zawierają ponadto:  jaja, mleko,  fasola, ziemniaki, szczypiorek, gorczyca, rukiew, owoc dzikiej róży, kozieradka, stulisz, czosnaczek, czosnek niedźwiedzi, chrzan, rzeżucha, borówka, krwawnik, kakao, kalafior, kalarepa, rzepa, rzodkiew, brukselka. Związki siarki zawierają zdrojowe wody mineralne: Polanica, Zuber, Solanka Gorzka Inowrocławska.
Nadmiaru i niedoboru siarki nie spotyka się.
MIEDŹ (Cu) - Chroni włosy, współtworzy czerwone krwinki, zapobiega uszkodzeniu błon komórkowych, jest wymiataczem wolnych rodników, hamuje procesy rakotwórcze, zmniejsza stężenie cholesterolu we krwi. Źródłem pozyskiwania miedzi w naturze są: orzechy, grzyby, czerwone buraki, cebula, szpinak, por, pomidory, nasiona zbóż, kalarepa, winogrona, jabłka, pomarańcze, rośliny strączkowe, grzyby, kakao, czekolada, mocna kawa, pieprz, chleb, rodzynki, szpinak, sałata, banany, maliny, aloes, babka, głóg, krwawnik, kozieradka, siemię lniane, lubczyk, łopian, mniszek, orzech włoski, świetlik, szałwia, jarzębina, mięta, morszczyn, spirulina, krasnorosty, płucnica islandzka.
 
Nadmiar miedzi
może być szkodliwy i może być przyczyną: anemii, zaburzeń układu oddechowego i zaburzeń funkcjonowania wątroby, chronicznych zatruć (szczególnie u dzieci i niemowląt), zmiany w wątrobie, uszkodzenie nerek, tkanki mózgowej oraz naczyń wieńcowych i mięśnia sercowego, zaburzenia psychikii, a także nadciśnienie tętnicze.

Nadmiar miedzi może być toksyczny oraz spowodować nadmiar estrogenów u kobiet.
Niedobór miedzi powoduje niedokrwistość, podatność na raka, podatność na wrzody żołądka, choroby krwi, niski poziom czerwonych krwinek, wypadanie włosów,  osteoporoze, obniżenie odporności organizmu, wypadanie włosów, wypryski, zapalenie błon śluzowych, wysięki, zwiększony poziom cholesterolu we krwi. Brak miedzi powoduje ogólna słabość, obniżenie prawidłowego oddychania tkankowego, owrzodzenia skórne.
KOBALT (Co) - Współtworzy szpik kostny, jest składnikiem witaminy B12 – kobalaminy, pobudza procesy  tworzenia krwi.

Kobalt występuje w naturalnych produktach z mleka i jego przetworów, grzybach, drożdżach, kozieradce i cykorii.  
Nadmiar kobaltu prowadzi do niewydolności krążenia, zaburzeń czynności gruczołu tarczowego, uszkodzenia mięśnia sercowego

Niedobór kobaltu prowadzi do anemii, przyśpiesza procesy starzenia, wypadanie włosów, wywołuje stany zapalne dziąseł, zaburzenia odczuwania smaku i zapachu, nerwobóle, łamliwość paznokci.
KRZEM (Si) - Przeciwdziała miażdżycy, odbudowuje skład kości, reguluje przemianę materii, zmniejsza przepuszczalność ścian naczyń krwionośnych, utrzymuje prawidłową elastyczność i jędrność, oczyszcza drogi moczowe, zapobiega miażdżycy, zapobiega również nadmiernym krwawieniom miesiączkowym, krwawieniom macicznym w czasie ciąży.

Naturalne źródło pozyskiwania krzemu to: woda źródlana, ziele skrzypu, łuski ziaren zbórz, skórki owoców, czosnek, szczypiorek, pokrzywa, perz, rdest ptasi, mleczko pszczele, skrzyp (odwar), przywrotnik, podbiał, turzyca, perz, rdest, pokrzywa, dziewanna, przytulia, poziewnik, płucnica islandzka, kozieradka.  
Niedobór krzemu powoduje zahamowanie wzrostu i zaburzenia w układzie kostnym, krwawienia z dziąseł i nosa, stany zapalne powiek, naczyniówki i spojówek, osteoporozę, deformację stawów, tkanki łącznej właściwej i zapalenie dziąseł.
FLUOR (F) - Wchodzi w skład szkliwa zębów, pobudza komórki kościotwórcze, zapobiega nadwrażliwości zębów na zmiany temperatury. Nieszkodliwa dzienna dawka fluoru to 1mg. Dużo fluoru znajduje się w herbacie, fasoli, ziemniakach, marchwi, szpinaku, mleku, mące pszennej, kapuście, sałacie, brokułach.
Nadmiar fluoru powoduje jego odkładanie się w układzie kostnym, kumulacji w skórze i wydzielania go przez gruczoły potowe, co może też prowadzić do zatrucia fluorem (tzw. Fluoroza). Może powodować niedoczynność tarczycy, nasila objawy trądziku różowatego lub pospolitego doprowadzając do powstania trądziku fluorowego - bardzo odpornego na leczenie.

Niedobór fluoru w pokarmie lub w wodzie pitnej sprzyja powstawaniu próchnicy zębów,ale jeszcze nie udowodniono, aby fluor przyjmowany w większych dawkach leczył próchnicę.   
JOD (I) - Jod jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania gruczołu dokrewnego – tarczycy oraz wspomaga odchudzanie przyśpieszając przemianę materii i ułatwiając spalanie tłuszczu i węglowodanów, wchodzi w skład mięśni, skóry i płynów ustrojowych.

Naturalne produkty bogate w jod to: WODA MORSKA, NADMORSKIE POWIETRZE, szpinak, cebula, glony morskie i sinice (listownica, spirulina, krasnorosty, morszczyn), porosty (płucnica, chrobotki), rzeżucha, przytulia, czosnek, bylica estragon, dziki bez czarny,  ziemniaki, szparagi, marchew, bób, płatki owsiane, ryż, masło, jaja, sery, mleko od zdrowej krowy. Jod jest też obecny w jodynie, płynie Lugola. Należy pamiętać, że stale spożywane kapusta, kalafior, brukselka, rzepa, brukiew, orzeszki ziemne, gorczyca i soja zawierają naturalne substancje zwane tioglikozydy, które mogą pozwanie ograniczać przyswajanie jodu z żywności. Warzywa te należy gotować, aby ograniczyć zawartość tych substancji w produktach. Osoby z niedoborem jodu powinny ograniczyć spożywanie tych produktów i warzyw.
Niedobór jodu powoduje utratę popędu płciowego, łysienie, zaparcie, obrzęk strun głosowych i występowanie wola, które może powodować uczucie ucisku, duszności. Wole wewnętrzne może powodować ucisk tchawicy, trudności w oddychaniu, przerost i rozszerzenie serca, wywołuje niedorozwój u dzieci, zahamowanie wzrostu, rozwoju fizycznego i głuchoniemota. U kobiet z niedoborami jodu i hormonów tarczycy może wystąpić zaburzenie cykli miesięcznych i zaburzenia rozrodczości (niepłodność).
Odpowiednia ilość jodu nasila popęd płciowy i wytwarzanie komórek płciowych.
CHROM (Cr) - Zapobiega miażdżycy i nadmiernemu poziomowi cholesterolu, powstawaniu ropni u cukrzyków i działa przeciwtrądzikowo, spełnia istotną rolę w metaboliźmie glukozy, niektórych białek oraz tłuszczów. Chrom stabilizuje poziom cukru we krwi, kontroluje poczucie apetytu, stymuluje przemiany energetyczne i syntezę kwasów tłuszczowych, pobudza transport aminokwasów do komórek, stymuluje działanie insuliny. Chrom jest rozpowszechniony w tkankach w wyjątkowo małych ilościach.  
Niedobór chromu występuje bardzo rzadko i objawia się wzrostem stężenia cholesterolu we krwi, zwiększonym poziomem glukozy, brakiem płodności, wypadaniem włosów, łamliwością paznokci, bólem głowy, brakiem odporności nerwowej, brakiem wewnętrznej energii, wywołuje  drażliwość, napady nudności, nastroje depresyjne, niepokój, skłonność do alkoholu, skłonność do słodyczy, stany lękowe, zmęczenie, nietolerancja na glukozę, zaburzenia w gospodarce białek i lipidów, utrata masy ciała.
WANAD (V) - Powoduje obniżenie stężenia glukozy i tłuszczów we krwi, wpływa na gospodarkę sodowo-potasową i wapniowo-magnezową. Jest obecny we wszystkich ziołach.
Niedobór wanadu może sprzyjać rozwojowi miażdżycy i cukrzycy.

Nadmiar wanadu jest toksyczny
- uszkadza przede wszystkim system nerwowy, układ oddechowy i trawienny, powoduje psychozę maniakalno-depresyjną. Witamina C oraz wiele leków przeciwdepresyjnych zapobiegają wzrostowi poziomu wanadu w ustroju.
MOLIBDEN (Mo) - Uczestniczy w procesach odtruwania organizmu, hamuje rozwój nowotworów, działa przeciwtrądzikowo, przeciwwirusowo, przeciwbakteryjnie, działa przeciwłuszczycowo, hamuje rozwój ropni.

Naturalne produkty zawierające molibden to: ziarno pełne zbóż, ryż naturalny, nasiona roślin strąkowych, mleko i sery.
Nadmiar molibdenu powoduje spadek poziomu miedzi w ustroju.

Niedobór molibdenu
powoduje zaburzenia widzenia, ospałość, śpiączkę, zwiększoną częstość wdechu, wypadanie włosów, wypryski, szybkie męczenie się, a przewlekłe niedobory molibdenu wzbudzają rozwój raka przełyku i próchnicę zębów, przedwczesne starzenie i impotencję.   
Niewłaściwa dieta, np. stołówkowe jedzenie, gotowe dania do podgrzania, konserwy, prowadzi z upływem lat do niedoboru molibdenu w organizmie.

Zapotrzebowanie Dzienne dla Dorosłych na Wybrane Składniki Mineralne.

Chrom; Cr 25-35 ug (mcg = mikrogram)
Cynk; Zn 9,5-11 mg
Fluor; F 4 mg
Jod; i 130-150 ug
Mangan; Mn 1,4-10 ug
Miedź; Cu 0,9-1,2 mg
Molibden; Mo 45-400 ug
Selen; Se 55-75 ug
Żelazo; Fe 8-9 mg

Dzienne Zapotrzebowanie na Wybrane Składniki Mineralne.

Grupa ludności Wapń Fosfor Magnez Żelazo Cynk Jod
Dzieci

0,8-1 g

1 g

400 mg

12 mg

15 mg

150 mcg (μg)

Młodzież

1-1,2 g

1,2 g

500 mg

15 mg

15-20 mg

150 μg

Mężczyźni

1 g

1 g

500 mg

15 mg

15 mg

150 μg

Kobiety

1 g

1 g

400-500 mg

15 mg

15 mg

150 μg

Kobiety ciężarne

1,3-1,5 g

1,2 g

450-500 mg

18 mg

20 mg

175 μg

Kobiety karmiące

1,3-1,5 g

1,3 g

 

450-500 mg

15 mg

25 mg

200 μg

Źródło: Internet

do góry

 

 
 
LUCULLUS
 

Wesprzyj nas
Moja książka
DOSTAŁEM DRUGIE ŻYCIE czyli wpływ żywienia niskowęglowodanowego na pozbycie się większości chorób cywilizacyjnych
DOSTAŁEM DRUGIE ŻYCIE czyli wpływ żywienia niskowęglowodanowego na pozbycie się większości chorób cywilizacyjnych
Reklama
intymna, zmysłowa, romantyczna Kumax

Niezależna Telewizja